فصل دوم از کارنامه حسن روحانی… اعدام زندگی را نمی تواند بخشکاند …

239 اعدام در 4ماه نخست سال 1396 و نزدیک به 80 نفر هم در 15 روز گذشته

دولت روحانی که در دور اول ریاست جمهوری خود بیش از 3000 اعدام در کارنامه خود داشت، در دور دوم ریاست جمهوریش نیز ماشین سرکوب و اعدام خود را باردیگر به کار انداخت و تا به امروز بیش از 320 اعدام دیگر را در کارنامه دور دوم ریاست جمهوری اش تا به امروز ثبت کرد . این در حالیست که هنوز افراد دیگری در زندانهای این رژیم در انتظار تلخ ترین روزهای زندگی خود هستند که شاید در روزهای آینده عمرشان در سایه این رژیم به پایان رسد.
حسن روحانی از زمان به قدرت رسیدنش تاکنون بیش از 3320 تن از زندانیان را در داخل زندان ها و یا در ملأ عام به پای چوبه دار برده و حلق آویز کرده است. این رژیم با ماشین قتل و کشتاری که به راه انداخته، به نسبت جمعیت ایران همچنان در صدر حکومت ها و دولت هایی قرار دارد که هنوز مجازات اعدام را به اجرا می گذارند.
رژیم جمهوری اسلامی هم اکنون صدها تن از بزهکاران اجتماعی را در سلول های مرگ در انتظار اجرای حکم اعدام نگه داشته است. هر چند که رژیم جمهوری اسلامی اعدام این زندانیان را با توجیه فریبکارانه ارتقا امنیت اجتماعی و اجرای عدالت انجام می دهد، اما با موج کشتار زندانیان در شرایط کنونی اهداف سیاسی مشخص تری را نیز تعقیب می کند. سران رژیم جمهوری اسلامی می دانند، فقر و فلاکت بی سابقه ای را که به مردم محروم جامعه تحمیل کرده اند، اخراج و بیکارسازی های گسترده و هر روزه کارگران، تحمیل دستمزدهای چند مرتبه پایین تر از خط فقر به کارگرانی که تمام نعمات و رفاه جامعه را می آفرینند، به تعویق انداختن پرداخت همین دستمزدهای ناچیز، و غیره، عواقبی جز طغیان گرسنگان و بینوایان جامعه را بدنبال نخواهد داشت ..
فقط در طول 15 روز بیشتر از 80 تن اعدام با جرمهای مختلف
طی دو هفته گذشته، موج شدیدی از اعدامها در ایران و به ویژه در کوردستان ، از سر گرفته شد. شدت این اعدامها موجب نگرانی فعالان حقوق بشر شدو نگرانی هایی را در بین افکار عمومی جامعه به دنبال داشت.
در روزهای اخیر زندانهای مختلفی در سراسر کشور از جمله کرج ، زاهدان، همدان، اراک، رشت، گرگان، مهاباد ، سنندج شاهد اعدام زندانیان جرایم مواد مخدر یا قتل بوده اند.

سحرگاه روز ۱۴ تیرماه، حکم اعدام دست کم ٧ تن از زندانیان از محکومان به قصاص در زندان رجایی شهر کرج اجرا شد. همچنین ۱۳ تیرماه، نیز حکم اعدام یک مرد در زندان قائمشهر به اجرا درآمد. دو زندانی با اتهام ارتکاب قتل در زندان مرکزی ارومیه اعدام شدند. و در حاشیه یک سالن ورزشی در ملأعام در شهر تربت حیدریه حکم اعدام دو زندانی متهم به “تجاوز” به اجرا درآمد.

همچنین در هفته گذشته زندانهای کرمان، زاهدان، اصفهان، زنجان و رشت نیز شاهد اجرای حکم اعدام بودانداند که هیج سایتی شمار اعدامهارا پوشش نداده اند .

همجنین 16تیرماه چهار زندانی برای اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی زندان ارومیه منتقل شدند.

هویت احراز شده چهار تن از اعدام شدگان توسط هرانا عبارت بودنداز
“خیرالدین مشمول” ساکن بهلول اباد، “صوفی کلنک زاده”، “خلیل خلیلی کوسی” و “معراج رشیدی”.
دست کم ٧ زندانی در زندان رجایی شهر کرج اعدام شدند
این زندانیان روز ۱۹ تیرماه به سلول های انفرادی منتقل شده بودند. 

دست کم ۱۱ زندانی در زندان رجایی شهر کرج مورخ ۱۹ تیرماه جهت اجرای حکم اعدام به سلول های انفرادی منتقل شدند. اتهام عمده منتقل شدگان “قتل” عمد گزارش شده بود.
7 زندانی دیگر که در زندان رجایی اعدام شدند عبارتنداز :
 مهرداد صاعبی افشار، محمد شیرزاد، حمید اسلامی، مهدی احمدی، نادر کمانی، ولی خزایی و محمد همه وند .

از بین ١١ زندانی منتقل شده برای اجرای حکم ۴ زندانی با هویت محمد هدی، امید، نادر محمدی و شمس الله (شمسعلی) عبدلی که از ۲۰ سال پیش در زندان به سر می برد از جمله افرادی بودند که پیش از اجرای حکم به بند خود بازگردانده شد. هر چند مشخص نیست این بازگشت ها تماما بابت رضایت اولیای دم بوده یا موافقت با دادن مهلتی کوتاه به زندانی به هدف جلب رضایت شکات بوده.

نمایندگان مجلس پیش تر از قوه قضاییه خواسته بودند تا زمان پایان این بررسی از اعدام دست کم ۵ هزار زندانی محکوم به اعدام در رابطه با مواد مخدر خودداری کند با اینحال قوه قضاییه در عمل به این خواسته بی اعتنایی پیشه کرده است.

شدت این اعدامها نگرانی فعالان حقوق بشر را به دنبال داشته است . روز سه شنبه ۲۰ تیر ماه ۱۳۹۶شمسی، یک زندانی با اتهام “قتل” در زندان مرکزی سنندج جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده بود. نام این زندانی را “عبدالله پیشکار” نام برده اند. این زندانی به اتهام “قتل” به قصاص محکوم شده بود.  سحرگاهیکشنبه 21 تیرماه، دو زندانی با اتهامات “قتل”و “حمل و نگهداری موادمخدر ” در زندان مرکزی ارومیه و زندان همدان اعدام شدند. طی چند روز گذشته، 5 تن از شهروندان کورد در زندانهای ارومیه و مهاباد اعدام شده اند. 
حکم اعدام یک زندانی کُرد در زندان رجایی کرج بە اجرا در آمد ،هویت این شهروند کُرد “محمد همەوند” اهل استان لرستان بود . سحرگاه چهارشنبە ٢١ تیرماه، حکم اعدام چندین شهروند دیگر بە اجرا در آمد. این ٥ تن نیز بە همراه این شهروند کُرد اعدام شده بودند . سازمان حقوق بشر ایران هویت دو شهروند دیگر را اعدام  “حمید اسلامی” و “محمد شیرزاد” اعلام کردەاست.

یک زندانی دیگر با اتهامات نامعلوم در زندان مرکزی زاهدان اعدام شد.همزمان روز پنجشنبه 22 تیرماه سه زندانی با اتهامات مربوط به “مواد مخدر” جهت اجرای حکم اعدام به سلول‌های انفرادی زندان پارسیلون شهر خرم آباد منتقل شدند. گفتنی است، در پانزده روز گذشته دستکم ۵۷ زندانی در شهرهای مختلف ایران به دار آویخته شده اند.
امروز جمعه ۲۳ تیرماه ۱۳۹۶شمسی، ۴ زندانی که به اتهام مواد مخدر بازداشت شده بودند از بند ۱۵ زندان مرکزی اورمیه  جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند.
هویت ۳ نفر از این زندانیان که بمدت دو الی سه سال است در بند ۱۵ بسر میبرند به این شرح میباشد:”ماشاالله صیادنوین” “محمدرضا صادقی” و “توحید امینی”
در همین راستا و در زندان پارسیلون خرم آباد نیز روز گذشته ۳ زندانی به اتهامات مواد مخدر جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شده اند.

لازم به گفتن است که مجلس شورای اسلامی ایران در راستای ساماندهی به وضعیت زندانیان جرایم مواد مخدری و کاهش اعدامها مشغول بررسی طرح اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و کاهش مجازات در این خصوص میباشد(طرح پابند الکترونیکی) اما با وجود اعلام این طرح به قوه قضاییه و درخواست توقف احکام اعدام تا پایان این بررسیها، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران بدون توجه به این درخواستها همچنان به اعدام شهروندان ادامه میدهد و این در حالیست که حداقل ۵۰۰۰ زندانی محکوم به اعدام با اتهامات مربوط به مواد مخدر در زندانهای ایران بسر میبرند.

واقعیت این است که رژیم جمهوری اسلامی از ابتدای حاکمیتش بر این امر واقف بود که نمی تواند پاسخگو و برآورنده نیازهایی باشد که کارگران توده های مردم محروم و ستمدیده ایران برایش انقلاب کردند و نظام پادشاهی را سرنگون ساختند. جمهوری اسلامی می دانست که این مردم بپا خواسته را نمی توانند با وعده و وعید و فریب و نیرنگ به خانه هایشان برگرداند. براین امر واقف بود که نمی تواند با خرافات مذهبی جامعه را به عقب برگرداند. بنابراین می بایست با حذف دگراندیشان و مخالفین سیاسی و با گستراندن فضای رعب و وحشت از طریق زندان و شکنجه و اعدام از این کابوس رهایی یابد. اینکه بیشتر اعدام شدگان روزهای اخیر از محکومین دادگاههای عادی بوده اند، نمی تواند هدف سیاسی نهفته در پشت صدور و اجرای همه این احکام را بپوشاند. اعدام زندانیان عادی و سیاسی، در عین حال همزمان است با تشدید فشار بر فعالین جنبش های مدنی و اجتماعی .

رژیم در تمام طول حاکمیتش هر گاه خطر خیزش و اعتراضات توده ای مردم به جان آمده را احساس کرده، به کشتار و اعدام پرداخته است. برایش مهم نیست که چه کسانی قربانی تداوم حاکمیتش می شوند. هزاران محکوم به اعدام جرائم عادی را سالها در زندانها در فضای وحشت مرگ منتظر نگهداشته اند تا هر وقت هدف سیاسی رژیم ایجاب کرد به پای چوبه دار کشیده شوند.
برای نجات از قربانی شدن این انسانها هیچ راه حلی به غیر از تعمیق و گسترش مبارزات توده های مردم وجود ندارد. دلخوش کردن به نجات از این وضع فلاکت بار با روی کار آمدن هر دولتی و از هر جناحی در چهارچوب این نظام عبث است. اعدام و شکنجه پاسخ همیشگی رژیم بوده است در مقابل نیاز و مطالبات حیاتی زندگی مردم. ابزار ایجاد وحشت رژیم است برای جلوگیری از رشد اعتراضات کارگران و توده های مردم ستمدیده. این ابزار را باید با تلاش پیگیر برای گسترش اعتراضات متشکل، آگاهانه و سازمان یافته از دست رژیم گرفت.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked. *