ضرورت افزایش حداقل دستمزد و ایجاد صف و تشکل مستقل کارگری

By / 2 سال ago / مقالات / No Comments

بیژن کلهر

رژیم سرمایه داری اسلامی در شرایطی که با بحران اقتصادی روبرو است و عوارض تحریمهای گذشته و کنونی بر آن سنگینی میکند، بیش از پیش با مشکلات اقتصادی روبرو شده طوری که در صدد است با زدن سفره بی رونق کارگران و مردم کار کن و زحمتکش نه تنها بر بحران خود فایق گردد که هزینه و بودجه دستگاهای سرکوب و فریب خود را نیز بالاتر ببرد!. از آنجا افزایش مواد اولیه کالا که خارج از کشور خریداری می شود و سرمایه بدلیل مشکلات کنونی اش به سودهای مورد نیاز گذشته از این طریق دست پیدا نمی کند، لذا سعی دارد برای جبران آن به گسترش بیکاری و خط فقر و کاهش باز هم حداقل دستمزد ماهانه میلیونها کارگر، کمر کارگران بیشتری را زیر تورم سر سامان اور خم کنند تا هدف اقتصادی جنایتکارانه خود را تامین نمایند.

کارگران برای زنده ماندن باید سطحی از دستمزد حداقلی داشته باشند که توان خرید ماست و سبزی و نان را داشته باشند تا از نو بتواند روز بعد برای فروش نیروی کارش به سر کار برود. طبق تصمیم و مطالبه برخی از خود کارگران در ایران برای این مقطع و سال آینده افزایش حداقل دستمزد باید به سطح خط فقر یعنی حداقل ٤ میلیون تومان برسد تا کارگران بتوانند به زندگی فقر و طاقت فرسایشان ادامه بدهند. افزایش دستمزد حق طبیعی کارگران و از طریق نمایندگان منتخب خود کارگران باید متحقق گردد نه بنا به تصمیم دولت و سرمایه داران در قالب شورایعالی کار که خود یک نهاد دولتی برای تحمیل دستمزد کمتر به طبقه کارگر ایران است. کارگران خود به خوبی اگاهند که نیروی مسلح و سرکوب دولتی پشتیبان و حامی سرمایداران خون اشام هستند که در صورت اعتراضات پراکنده کارگری از جمله برای مطالبه حداقل دستمزد کنونی خود و پس گرفتن دستمزدهای معوقه همانند موارد متعدد پیشین چون سگ وحشی به کارگران حمله خواهند کرد. اما راه حل خنثی کردن هر نوع تعرضی به کارگران اتحاد یکپارچه انها و سراسری کردن خواستهایشان و تلاش برای ایجاد تشکلهای مستقل از دولت است.

کارگر اگر به قدرت شکست ناپذیر خود به خوبی پی ببرند و اگاه باشند، دشمن از توان کارگران پیکره اش به لرزه می افتد. فعالین کارگری با تلاش خود کارگران را به قدرت مبارز خودشان اگاه و اماده برای مبارزه کنند. رژیم ضد کارگری ایران سالهاست که پیکرش ترک برداشته اما کسی نیست او را به اندازد. این رژیم از قدرت متحد و مطالبه رادیکال و سوسیالیستی کارگران بیش از هر اعتراض دیگری وحشت دارد. در صورت رفع کمبودها و موانعهای کنونی طبقه کارگر ایران این پتانسل را دار همانطوری که پشت شاه مستبد پهلوی را شکاند میتواند زمینه ساز سرنگونی جمهوری اسلامی به نفع خود باشد. مبارزه جدی در عرصه اقتصادی تلاش برای بدست آوردن موقعیت معیشتی بهتر به کارگران قدرت رویارویی بیشتر خواهد داد.

جنبش سوسیالیستی ما و رهبران آن با چشم انداز راه اندازی اعتراض و اعتصاب سراسری علیه رژیمی که ٣٩ سال است زندگی کارگران و کودکان و خانوادهای آنها را با مرگ و نابودی روبرو کرده میتوانند پایه های اتحاد و تشکلیابی کارگری را در مراکز کوچک و بزرگ فراهم نمایند و برضعف و تشدد کنونی فایق آیند، غلبه بر این کمبودها و واقعیتها به معنی هموار کردن ملزومات شروع مبارزه نهایی با اهدف و خواست و پرچم سوسیالیستی و ایجاد صف مستقل کارگری-آزادیخواهی علیه سرمایه داران حاکم بر ایران و دولت ضد کارگری و اسلامی آنها.

در مبارزه برای افزایش دستمزد و مبارزه علیه استبداد و استثمار حاکم تنها به محل کار خود اکتفا نکنیم. صدای بر حق خود به گوش کل جامعه از جمله همه بخشهای کارگری، جنبشهای مترقی زنان و جوانان و معلمین و غیره برسانیم و آنها را به حمایت از خود ترغیب کنیم. چرا که هر قدم پیروزی ما بر ارتجاع سرمایه داری و دولت مستقیما به معنی پیروزی و نفس کشیدن راحتر بقیه اقشار مبارز و معترض در سراسر ایران نیز هست.

پیروزباد جنبش آزادیخواهانه کارگران و زحمتکشان، پایدار و پیروز باد پیشگامان حزب سوسیالیست انقلابی ایران

منبع: شماره ٢٨ نشریه سوسیالیسم امروز
٢٥ آذر ٩٦
١٦ دسامبر ٢٠١٧

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked. *