زنان کارگر در ایران …!

By / 5 ماه ago / مقالات / No Comments

با یک نگاه کوتاه به وضعیت زنان کارگر در ایران در میابی که زنان در بازار کار اولین قربانیان تعدیل نیرو، دستمزدهای نابرابر و تبعیض جنسیتی  هستند.

در ایران زنان کارگر نسبت به مردان در شرایط سخت‌تری به سر می‌برند. در کارگاه‌های کوچک وضعیت به مراتب وخیم‌تر است. امروز کارگران زن ایرانی ارزان‌ترین نیروی کار کشور هستند.از دو سه سال گذشته تاکنون کمترین تغییری در وضعیت زنان کارگر ایجاد نشده است.

زنان کارگر، در جامعه ایران از تبعیض های چندگانه تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و قانونی رنج می برند و اولین قربانیان وضعیت بحرانی سیاسی، اجتماعی ، اقتصادی در ایران هستند. زنان کارگر، علاوه بر این که مشاغل کم در آمد و پرزحمت با ساعات کار طولانی و غیرقانونی در اختیار دارند و در شرایط کار مساوی با مردان دستمزد کمتری دریافت می کنند، در صف اول اخراج ها نیز قرار دارند. زنان کارگر در آمارهای رسمی پنج درصد کل کارگران را تشکیل می دهند و چون اغلب در بخش غیررسمی شاغل هستند، در آمارها جایی نداشته و نادیده گرفته می شوند. هر چند آنان در بخش رسمی نیز از حقوق اولیه قانونی خود نیز کمتر بهره مند بوده و طبق قانون کار امتیازاتی که ظاهراً برای کمک به زنان کارگر، در نظر گرفته شده موجب شده است تا کارفرماها به استخدام زنان کارگر، رغبتی نشان ندهند و برای فرار از قانون مرخصی زایمان، حق شیردادن، ایجاد شیرخوارگاه و مهدکودک، از استخدام زنان کارگر سرباز زنند. 

بیشترین ضرباتی که زنان کارگر در طول دوران حکومت سیاه جمهوری اسلامی متحمل شده ا ند، علاوه برچماق سرکوب اوباشان سرمایه بر سرشان، خانه نشین کردن و بیکار نمودن آنها است که در طول این سالها در سطح بسیار وسیعی انجام گرفته است. امر وا گذاری واحدهای تولیدی به بخشهای خصوصی به این بیکار سازیها وسعت بیشتری داده است.

از طرفی دیگر وجود شکاف های جنسیتی در جنبش کارگری معضلی است که مانع شرکت گسترده زنان کارگر در فعالیت های مختلف کارگری است. آنچه مسلم است زنان کارگر از لحاظ سطح دستمزدها و سطح معیشت و هم تحمل ستم جنسیتی که بر آنها روا میشود  در موقعیت بدتری نسبت به مردان کارگر قرار دارند.
تبعیض و نابرابری جنسی علیه زنان واقعیت انکار ناپذیری است که در تار و پود جامعه ایران با اعمال قوانین قرون وسطایی و مذهبی حکومت اسلامی سرمایه ملموس و قابل رؤیت است.  کارخانه ها و محیط های کاری هم مستثنا از این قاعده نیستند.
سیاست استخدام نیمه وقت زنان و سیاست بازنشسته کردن زود هنگام آنان، هر کدام به نوبه خود زنان را از بازار کار و فعالیت در بیرون از محیط خانواده خارج کرده و دوباره به کنج خانه باز گردانده است. سلطه و تشدید نظام تبعیض جنسیتی در بازار کار در دل بحران کنونی زنان کارگر و زنان اقشار محروم جامعه را که برای گذران زندگی و بقاء خود ناگزیر به کار در بیرون خانه هستند شدیدا تحت فشار قرار داده است.
 امروز و در چنین شرایطی که به اول ماه مه روز جهانی کارگر نزدیک میشویم ، ایجاد فضای لازم برای به میدان آمدن فعالین مستقل کارگری زن وظیفه ای در مقابل کارگران آگاه و فعالین کمونیست طبقه و همه فعالین مستقل کارگری در چنین ایام و روزهایی می باشد. وظیفه ای که شامل آگاهگری در باره ماهیت ستمگرانه فرهنگ مردسالاری و جنبه ها متنوع و پیچیده این ستم علیه زنان در بین توده های کارگر، و مبارزه انتقادی-آموزشی با حضور و بروزات آن در صفوف فعالین و تشکلات مستقل کارگری، و اتخاذ تمهیدات لازم برای حضور فعالین کارگری زن در همه عرصه های مبارزه طبقاتی می باشد. جنبش مستقل کارگری ما با همه فداکاریها و تاثیراتی که بر مبارزات کارگری دارد اما جنبشی مردانه است. این جنبش باید بتواند آگاهانه و با بمیدان آوردن فعالین کارگری زن پوسته مردانه خود را بدور اندازد و با انعکاس موقعیت بردگی زنان کارگر به صدای پرطنین نیازها و آرزوها و آمال آنان نیز بدل شود و به این ترتیب منعکس کننده کلیت مبارزه طبقاتی پرولتاریای ایران باشد.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked. *